MakeHybrid w Cursorze
Jeden adres daje twojej SI do użycia twoje konto LinkedIn, twoje kanały komunikacji i twoje narzędzia do zadań. Nie ma nic do pobrania ani pliku konfiguracyjnego do edycji.
Adres
https://makehybrid.com/mcp
To cała konfiguracja i jest to ten sam adres dla wszystkich. Wklej go wszędzie, gdzie aplikacja prosi o URL serwera MCP.
Logowanie dzieje się samo. Przy pierwszym użyciu konektora otwiera się logowanie do MakeHybrid, wybierasz, dla których z twoich organizacji może działać, i dostaje on własny klucz. Nie ma nic do wklejania ani do przepisywania z ekranu ustawień — a ten klucz możesz w każdej chwili unieważnić w panelu, nie ruszając pozostałych.
Cursor
To otwiera aplikację na Twoim komputerze, więc musi być wcześniej zainstalowana.
Ten przycisk podaje Cursorowi adres, a Cursor pyta raz, zanim go zachowa. Ręcznie: otwórz ustawienia Cursora i znajdź MCP — w zależności od wersji bywa pod „Tools”, „Integrations” albo „Features” — dodaj serwer i wklej adres jako jego url, a nagłówki zostaw puste.
Cursor przechowuje go w ~/.cursor/mcp.json, gdzie możesz go zamiast tego wpisać samodzielnie: wpis mcpServers, którego jedynym polem jest url. Serwer umieszczony we własnym pliku .cursor/mcp.json projektu trzeba raz włączyć w tym samym ekranie ustawień, zanim agent zacznie z niego korzystać; serwer z pliku w twoim katalogu domowym jest włączony wszędzie.
Sprawdź, czy działa. Poproś asystenta: „wypisz moje podłączone konta LinkedIn”. Jeśli odpowie, podając twoje konta, wszystko jest połączone. Jeśli powie, że nie ma takiego narzędzia, konektor jest dodany, ale niewłączony w tej rozmowie.
Wszystko inne, co obsługuje MCP
Każdy asystent obsługujący MCP przez HTTP przyjmuje ten sam adres i nic więcej. Jeśli zapyta o transport, to jest to zdalny serwer przez HTTP, a nie polecenie do uruchomienia. Klienci bez własnej strony — oraz adresy, które zamiast logowania niosą klucz, dla klienta, który w ogóle nie potrafi się zalogować — są w dokumentacji.